นายณัฐพล เริ่มฤกษ์ ฝากหลักฐานนี้
ให้กู นายตรงดิ่ง นวลจันทร์ นำมาแสดง
เพื่อให้ทุกคนรู้ว่ามีคนมาเสือกกับชีวิต
ของ นายณัฐพล เริ่มฤกษ์(ไอ้เต็ง)
ไอ้เต็งมันได้มาจาก ศูนย์ดีแทคแฟชั่นไอซ์แลนด์
ผู้หญิงคนนี้เป็นแม่ของ นายอัมรินทร์ ทิฐิตานนท์
มีพฤติกรรมชอบคิดร้าย จ้องทำลายไอ้เต็ง
มาตั้งแต่ปี2548 มาจนถึงปัจจุบัน
ผู้หญิงคนนี้รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับชีวิตไอ้เต็ง
แถมยังเอาประวัติของไอ้เต็งไปเปิดเผย
กูเองก็ยังงงๆ อันที่จริงเรื่องพวกนี้กูไม่เกี่ยว
ตั้งแต่แรกแล้ว กูลงข้อความครั้งนี้สุดท้ายแล้ว
กูคงจะไม่ลงอะไรแล้ว เพราะกูไม่ได้รู้เรื่องเหี้ย
อะไรกับใครเลย ไอ้เต็งกูรู้จัก กูเห็นหน้า
ส่วนคนอื่น กูไม่รู้จัก กูไม่เคยเห็นหน้า

ก่อนอื่นกูต้องโชว์เมียกูก่อน
พวกมึงจะได้รู้ว่ากูมีเมีย กูเป็นผู้ชายแท้ๆ
มอไซด์ไม่เคยห่างตัว

ถึงแม้พวกกูจะมีเมีย เป็นอดีตอิสลามกันทุกคน
แต่ถึงยังไงก็ถือว่าพวกกูมีเมีย ไม่เหมือนมึง
นายอัมรินทร์ ทิฐิตานนท์ ถ้ามึงไม่ใช่กะเทย
มึงกล้าโชว์หลักฐานที่ สน.ลาดพร้าว รึป่าว
ว่ามึงมีเมีย ถ้ามึงแน่จริงมึงโชว์เลยกูอยากเห็น

ส่วนแม่มึง ไม่ต้องเอามาเกี่ยว
ลูกผู้ชายต้องโชว์เมีย ไม่ใช่โชว์แม่ ไอ้เย็ดหมา

มึงมันแอ๊บแมน Straight-acting
นั่งทำงานในออฟฟิศ Office ไอ้เย็ดหมา
มึงคิดเหรอว่าใบแจ้งความของ สน.ลาดพร้าว
จะช่วยยืนยันได้ว่ามึงเป็นผู้ชาย นีสหน่อย
ไม่มีใครเขาเชื่อมึงหรอก ไอ้กะเทยควาย
ถ้ามึงใช้ใบแจ้งความยืนยันความเป็ยชายได้
กะเทยทั้งประเทศไทย ก็เดินขึ้นโรงพัก
แล้วแจ้งความว่า เป็นผู้ชาย
แล้วก็พกใบแจ้งความไปปฏิบัติการแอ๊บแมน

ก่อนอื่นกูต้องโชว์เมียกูก่อน
พวกมึงจะได้รู้ว่ากูมีเมีย กูเป็นผู้ชายแท้ๆ
มอไซด์ไม่เคยห่างตัว

ถึงแม้พวกกูจะมีเมีย เป็นอดีตอิสลามกันทุกคน
แต่ถึงยังไงก็ถือว่าพวกกูมีเมีย ไม่เหมือนมึง
นายอัมรินทร์ ทิฐิตานนท์ ถ้ามึงไม่ใช่กะเทย
มึงกล้าโชว์หลักฐานที่ สน.ลาดพร้าว รึป่าว
ว่ามึงมีเมีย ถ้ามึงแน่จริงมึงโชว์เลยกูอยากเห็น

ส่วนแม่มึง ไม่ต้องเอามาเกี่ยว
ลูกผู้ชายต้องโชว์เมีย ไม่ใช่โชว์แม่ ไอ้เย็ดหมา

มึงมันแอ๊บแมน Straight-acting
นั่งทำงานในออฟฟิศ Office ไอ้เย็ดหมา
มึงคิดเหรอว่าใบแจ้งความของ สน.ลาดพร้าว
จะช่วยยืนยันได้ว่ามึงเป็นผู้ชาย นีสหน่อย
ไม่มีใครเขาเชื่อมึงหรอก ไอ้กะเทยควาย
ถ้ามึงใช้ใบแจ้งความยืนยันความเป็ยชายได้
กะเทยทั้งประเทศไทย ก็เดินขึ้นโรงพัก
แล้วแจ้งความว่า เป็นผู้ชาย
แล้วก็พกใบแจ้งความไปปฏิบัติการแอ๊บแมน

วันนี้ผมย้อนรำลึกนึกถึง
ช่วงเวลาในวัยเด็ก ซึ่งคุณแม่ของผมปลูกฝัง
ให้ผมมีความรู้ในด้าน นิติศาสตร์ วิทยาศาสตร์
และ จิตวิทยา รวมถึง ทฤษฎีนับสาม
Rule of Three คือหลักการสื่อสาร
และการจัดโครงสร้างข้อมูลที่ว่า สิ่งต่างๆ
ที่รวมกันเป็นสาม มักจะมีประสิทธิภาพ
จดจำได้ง่าย ผมจึงคิดอยู่ในใจเสมอ
ว่าจะจัดการศัตรูของตัวผม
และ ครอบครัว ด้วยวิธีการใด
จากเด็กชายหนึ่งในวันวาน
กลายเป็น หนึ่ง นครบาล ในวันนี้

นายณัฐพล เริ่มฤกษ์(หนึ่ง นครบาล)
ตำแหน่ง นักจิตวิทยาในทีมสหวิชาชีพ
สังกัด กองบัญชาการตำรวจนครบาล

วันนี้ผมย้อนรำลึกนึกถึง
ช่วงเวลาในวัยเด็ก ซึ่งคุณแม่ของผมปลูกฝัง
ให้ผมมีความรู้ในด้าน นิติศาสตร์ วิทยาศาสตร์
และ จิตวิทยา รวมถึง ทฤษฎีนับสาม
Rule of Three คือหลักการสื่อสาร
และการจัดโครงสร้างข้อมูลที่ว่า สิ่งต่างๆ
ที่รวมกันเป็นสาม มักจะมีประสิทธิภาพ
จดจำได้ง่าย ผมจึงคิดอยู่ในใจเสมอ
ว่าจะจัดการศัตรูของตัวผม
และ ครอบครัว ด้วยวิธีการใด
จากเด็กชายหนึ่งในวันวาน
กลายเป็น หนึ่ง นครบาล ในวันนี้

นายณัฐพล เริ่มฤกษ์(หนึ่ง นครบาล)
ตำแหน่ง นักจิตวิทยาในทีมสหวิชาชีพ
สังกัด กองบัญชาการตำรวจนครบาล

หลายคนคงรู้ประวัติของผม นายณัฐพล เริ่มฤกษ์
ในช่วงวัยรุ่นของผม ตอนนั้นผมอายุ17ปี
ผมถูกใส่ความโดย อปพร.เขตบึงกุ่ม
ชื่อว่า นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
ซึ่งเป็นเพื่อนที่ผมเคยรักและไว้ใจมากที่สุด
แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นกับผม
โดยที่ผมตั้งตัวไม่ติด ในปี2549
ขณะที่ผมเดินเล่นทักทายพ่อค้าแม่ขาย
อยู่ที่บริเวณตลาดนวลจันทร์เก่า(ตอนนี้ยุบไปแล้ว)
นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก เห็นผมทักทาย
ผู้คนอย่างมีความสุข ก็คงจะรู้สึกอิจฉาผม
ทันใดนั้นเอง มีตำรวจ2คน พุ่งตรงเข้ามาจับตัวผม
พร้อมทั้งแจ้งว่า นายณัฐพล เริ่มฤกษ์
กูขอจับมึงในข้อหา มียาเสพติดไว้ในครอบครอง
เพื่อจำหน่าย จากนั้นตำรวจ2คนนี้ พาตัวผม
ไปที่ สน.โคกคราม ผมจึงทราบทันทีว่าผู้แจ้ง
คือ นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
ตำแหน่ง อปพร.เขตบึงกุ่ม
จากนั้นตำรวจนำตัวผมเข้าห้องขังเวลา10.00น.
ต่อมาเวลา17.00น. คุณแม่ของผมเดินทางมา
ประกันตัวผม ผมรีบวิ่งไปกอดคุณแม่ทันที
หลังจากได้รับการประกันตัว ผมพยายาม
หาหลักฐานมาต่อสู้คดี โดยมีคุณพ่อกับคุณแม่
ให้ค่าใช้จ่าย และ ให้กำลังใจ
ผมใช้เวลาอยู่7เดือน ในการหาหลักฐานมาสู้คดี
แต่ นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
ตำแหน่ง อปพร.เขตบึงกุ่ม คนนี้สร้างหลักฐาน
เอาไว้แน่นมาก จนผมเป็นฝ่ายแพ้คดี
ศาลเยาวชนตัดสินให้ผมถูกจำขังในสถานพินิจ
เป็นเวลา1ปี6เดือน เรื่องนี้เกิดขึ้นในช่วง
เดือนที่2ของการถูกจำขัง ผมได้ยินเสียงประกาศ
จากเจ้าหน้าที่ของสถานพินิจ
ว่ามีพนักงานสอบสวน ต้องการสอบปากคำ
ขณะที่ผมกำลังเดินไปห้องพบพนักงานสอบสวน
ผมก็นึกในใจว่า เอ๊ะ คดีของเราตัดสินเด็ดขาด
ไปหมดแล้ว แล้วตำรวจจะมาสอบสวนอะไรอีก
เมื่อผมเข้าไปถึงห้องพบพนักงานสอบสวน
ทันใดนั้นตำรวจคนนั้นก็แนะนำตัวและให้นามบัตร
พร้อมทั้งพูดว่าสวัสดีครับ คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
ผมชื่อ พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
เป็นพนักงานสอบสวน สน.ห้วยขวาง
จะมาขอสอบปากคำเรื่องเอกสารใบรับรองแพทย์
ผมได้ยินอย่างงั้น ผมก็งง แล้วถามกลับไปทันที
ว่า ใบรับรองแพทย์อะไรครับคุณตำรวจ
จากนั้น พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็นำเอกสารปึกนั้นออกมาแสดงให้ผมดู
แล้วพูดว่า ขอถาม คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
ว่าใบรับรองแพทย์นี้เป็นของคุณใช่มั๊ยครับ
ผมอ่านเอกสารทุกใบไม่มีชื่อของผม
แต่กลับเป็นชื่อของ อปพร.เขตบึงกุ่ม
คนที่แจ้งตำรวจจับผม ผมก็ยิ่งงง เข้าไปใหญ่
เลยถาม พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ว่า เอกสารนี้มันเกี่ยวข้องอะไรกับผมครับ
พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง ก็บอกผม
ว่า บิดาของ นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
นำเอกสารนี้มายื่นกับผม ผมจึงทำหมายเรียก
พยานเอกสารตรวจสอบกลับไป
ที่ โรงพยาบาลสมิติเวชศรีนครินทร์
และ โรงพยาบาลรามาธิบดี ทางโรงพยาบาล
ส่งพยานเอกสารกลับมาแจ้งว่าเป็นเลขทะเบียน
ผู้ป่วยของ คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
จากนั้นตรวจสอบพบว่า คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
ถูกจำขังตามคำสั่งศาลเยาวชน
อยู่ที่ สถานพินิจแห่งนี้ จึงเดินทางมา
เพื่อสอบข้อเท็จจริง ผมจึงให้ถ้อยคำกับตำรวจ
คนนั้นไปตามจริง ว่าทางโรงเรียนเคยส่งผม
ไปพบนักจิตวิทยาที่โรงพยาบาล2แห่งนี้จริง
ส่วนใบรับรองแพทย์ ผมไม่เคยเห็น
เพราะว่าผลตรวจถูกส่งกลับไปที่โรงเรียน
ครูฝ่ายปกครองเท่านั้นที่จะได้เห็น แล้วอีกอย่าง
ครูฝ่ายปกครองก็ไม่เคยเอาเอกสารมาให้ผมดู
ผมจึงไม่รู้ว่านักจิตวิทยาลงความเห็นอย่างไร
แต่ที่ผมสงสัยคือทำไม อปพร.เขตบึงกุ่ม คนนี้
จึงเอาผลตรวจของผมไปปลอมแปลง
ใส่ชื่อของตัวเองลงไป ตำรวจคนนั้นก็ถามผม
ว่า คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์ จะแจ้งความเอาผิด
กับ อปพร.เขตบึงกุ่ม คนนี้หรือไม่
ผมก็บอกไปว่าผมไม่แจ้งความหรอกครับ
มันคงจะนึกสนุกเลยเอาไปทำปลอมเล่นๆ
ก่อนกลับ พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็ถามผมเล่นๆว่า แร๊ว คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
เป็นจิตเวชหรือเปล่าครับ ผมก็บอกกลับไป
เล่นๆว่า คนเสพยามันก็มีหลอน นีสนึง นีสนึง
จากนั้น พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็ถามคำถามสุดท่ายว่า คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
เป็นกะเทยหรือเปล่าครับ ผมก็แกล้งพูดเล่นๆ
แบบกะเทยว่า ว้าย¡ รู้ความจริงแล้วเหรอคะ
จากนั้น พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็ขำๆแล้วเดินทางกลับ ส่วนผมก็กลับเรือนนอน
พร้อมกับนามบัตร พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง

ในค่ำคืนนั้นเองเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นกับผม
เพื่อนร่วมห้องนอนจำนวน8คน เดินเข้ามา
ตรงที่นอนของผม แล้วถามว่า เห้ยไอ้หนึ่ง
มึงเป็นกะเทยทำไม ไม่เคยบอกพวกกู
ผมก็บอกพวกมันไปว่า ไอ้เหี้ยกูไม่ใช่กะเทย
ทันใดนั้นชาย4คน ก็จับตัวผมนอนคว่ำ
แล้วทับไว้จนผมขยับไม่ได้ และถอดกางเกงใน
ของผมออก จากนั้นชายคนแรกก็ใช้อวัยวะเพศ
สอดใส่เข้ามาในรูก้นของผม เมื่อคนแรกเสร็จ
ความต้องการ คนที่2ก็เรียงคิวเข้ามาทำกับผม
ในแบบเดียวกันจนครบ8คน จากนั้นพวกมัน
ก็กลับไปที่นอนของตัวเองเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ความรู้สึกในค่ำคืนนั้น ผมเจ็บปวดทรมานที่สุด
ในชีวิตเลยก็ว่าได้ ผมพยายามจะฆ่าตัวตาย
แต่ก็ลุกไม่ไหว เพราะเจ็บปวดภายใน
ต่อมาในตอนเช้า ผมรีบไปแจ้งคุณครูผู้คุม
แต่สิ่งที่ได้รับคือ นอกจากคุณครูผู้คุมไม่ลงโทษ
คนร้ายทั้ง8คน แถมยังพูดเล่นกลับมาอีก
ว่า นายณัฐพล เริ่มฤกษ์ ก็เมื่อวานนี้เธอบอก
กับตำรวจดังลั่น ว่าเธอเป็นกะเทย
พวกเขาก็จัดให้เธอแล้วไง เธอไม่ชอบเหรอ
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาชีวิตของผม
ก็ไม่เคยรู้จักคำว่าสุขใจอีกเลย

หลายคนคงรู้ประวัติของผม นายณัฐพล เริ่มฤกษ์
ในช่วงวัยรุ่นของผม ตอนนั้นผมอายุ17ปี
ผมถูกใส่ความโดย อปพร.เขตบึงกุ่ม
ชื่อว่า นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
ซึ่งเป็นเพื่อนที่ผมเคยรักและไว้ใจมากที่สุด
แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นกับผม
โดยที่ผมตั้งตัวไม่ติด ในปี2549
ขณะที่ผมเดินเล่นทักทายพ่อค้าแม่ขาย
อยู่ที่บริเวณตลาดนวลจันทร์เก่า(ตอนนี้ยุบไปแล้ว)
นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก เห็นผมทักทาย
ผู้คนอย่างมีความสุข ก็คงจะรู้สึกอิจฉาผม
ทันใดนั้นเอง มีตำรวจ2คน พุ่งตรงเข้ามาจับตัวผม
พร้อมทั้งแจ้งว่า นายณัฐพล เริ่มฤกษ์
กูขอจับมึงในข้อหา มียาเสพติดไว้ในครอบครอง
เพื่อจำหน่าย จากนั้นตำรวจ2คนนี้ พาตัวผม
ไปที่ สน.โคกคราม ผมจึงทราบทันทีว่าผู้แจ้ง
คือ นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
ตำแหน่ง อปพร.เขตบึงกุ่ม
จากนั้นตำรวจนำตัวผมเข้าห้องขังเวลา10.00น.
ต่อมาเวลา17.00น. คุณแม่ของผมเดินทางมา
ประกันตัวผม ผมรีบวิ่งไปกอดคุณแม่ทันที
หลังจากได้รับการประกันตัว ผมพยายาม
หาหลักฐานมาต่อสู้คดี โดยมีคุณพ่อกับคุณแม่
ให้ค่าใช้จ่าย และ ให้กำลังใจ
ผมใช้เวลาอยู่7เดือน ในการหาหลักฐานมาสู้คดี
แต่ นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
ตำแหน่ง อปพร.เขตบึงกุ่ม คนนี้สร้างหลักฐาน
เอาไว้แน่นมาก จนผมเป็นฝ่ายแพ้คดี
ศาลเยาวชนตัดสินให้ผมถูกจำขังในสถานพินิจ
เป็นเวลา1ปี6เดือน เรื่องนี้เกิดขึ้นในช่วง
เดือนที่2ของการถูกจำขัง ผมได้ยินเสียงประกาศ
จากเจ้าหน้าที่ของสถานพินิจ
ว่ามีพนักงานสอบสวน ต้องการสอบปากคำ
ขณะที่ผมกำลังเดินไปห้องพบพนักงานสอบสวน
ผมก็นึกในใจว่า เอ๊ะ คดีของเราตัดสินเด็ดขาด
ไปหมดแล้ว แล้วตำรวจจะมาสอบสวนอะไรอีก
เมื่อผมเข้าไปถึงห้องพบพนักงานสอบสวน
ทันใดนั้นตำรวจคนนั้นก็แนะนำตัวและให้นามบัตร
พร้อมทั้งพูดว่าสวัสดีครับ คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
ผมชื่อ พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
เป็นพนักงานสอบสวน สน.ห้วยขวาง
จะมาขอสอบปากคำเรื่องเอกสารใบรับรองแพทย์
ผมได้ยินอย่างงั้น ผมก็งง แล้วถามกลับไปทันที
ว่า ใบรับรองแพทย์อะไรครับคุณตำรวจ
จากนั้น พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็นำเอกสารปึกนั้นออกมาแสดงให้ผมดู
แล้วพูดว่า ขอถาม คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
ว่าใบรับรองแพทย์นี้เป็นของคุณใช่มั๊ยครับ
ผมอ่านเอกสารทุกใบไม่มีชื่อของผม
แต่กลับเป็นชื่อของ อปพร.เขตบึงกุ่ม
คนที่แจ้งตำรวจจับผม ผมก็ยิ่งงง เข้าไปใหญ่
เลยถาม พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ว่า เอกสารนี้มันเกี่ยวข้องอะไรกับผมครับ
พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง ก็บอกผม
ว่า บิดาของ นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
นำเอกสารนี้มายื่นกับผม ผมจึงทำหมายเรียก
พยานเอกสารตรวจสอบกลับไป
ที่ โรงพยาบาลสมิติเวชศรีนครินทร์
และ โรงพยาบาลรามาธิบดี ทางโรงพยาบาล
ส่งพยานเอกสารกลับมาแจ้งว่าเป็นเลขทะเบียน
ผู้ป่วยของ คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
จากนั้นตรวจสอบพบว่า คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
ถูกจำขังตามคำสั่งศาลเยาวชน
อยู่ที่ สถานพินิจแห่งนี้ จึงเดินทางมา
เพื่อสอบข้อเท็จจริง ผมจึงให้ถ้อยคำกับตำรวจ
คนนั้นไปตามจริง ว่าทางโรงเรียนเคยส่งผม
ไปพบนักจิตวิทยาที่โรงพยาบาล2แห่งนี้จริง
ส่วนใบรับรองแพทย์ ผมไม่เคยเห็น
เพราะว่าผลตรวจถูกส่งกลับไปที่โรงเรียน
ครูฝ่ายปกครองเท่านั้นที่จะได้เห็น แล้วอีกอย่าง
ครูฝ่ายปกครองก็ไม่เคยเอาเอกสารมาให้ผมดู
ผมจึงไม่รู้ว่านักจิตวิทยาลงความเห็นอย่างไร
แต่ที่ผมสงสัยคือทำไม อปพร.เขตบึงกุ่ม คนนี้
จึงเอาผลตรวจของผมไปปลอมแปลง
ใส่ชื่อของตัวเองลงไป ตำรวจคนนั้นก็ถามผม
ว่า คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์ จะแจ้งความเอาผิด
กับ อปพร.เขตบึงกุ่ม คนนี้หรือไม่
ผมก็บอกไปว่าผมไม่แจ้งความหรอกครับ
มันคงจะนึกสนุกเลยเอาไปทำปลอมเล่นๆ
ก่อนกลับ พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็ถามผมเล่นๆว่า แร๊ว คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
เป็นจิตเวชหรือเปล่าครับ ผมก็บอกกลับไป
เล่นๆว่า คนเสพยามันก็มีหลอน นีสนึง นีสนึง
จากนั้น พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็ถามคำถามสุดท่ายว่า คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
เป็นกะเทยหรือเปล่าครับ ผมก็แกล้งพูดเล่นๆ
แบบกะเทยว่า ว้าย¡ รู้ความจริงแล้วเหรอคะ
จากนั้น พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็ขำๆแล้วเดินทางกลับ ส่วนผมก็กลับเรือนนอน
พร้อมกับนามบัตร พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง

ในค่ำคืนนั้นเองเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นกับผม
เพื่อนร่วมห้องนอนจำนวน8คน เดินเข้ามา
ตรงที่นอนของผม แล้วถามว่า เห้ยไอ้หนึ่ง
มึงเป็นกะเทยทำไม ไม่เคยบอกพวกกู
ผมก็บอกพวกมันไปว่า ไอ้เหี้ยกูไม่ใช่กะเทย
ทันใดนั้นชาย4คน ก็จับตัวผมนอนคว่ำ
แล้วทับไว้จนผมขยับไม่ได้ และถอดกางเกงใน
ของผมออก จากนั้นชายคนแรกก็ใช้อวัยวะเพศ
สอดใส่เข้ามาในรูก้นของผม เมื่อคนแรกเสร็จ
ความต้องการ คนที่2ก็เรียงคิวเข้ามาทำกับผม
ในแบบเดียวกันจนครบ8คน จากนั้นพวกมัน
ก็กลับไปที่นอนของตัวเองเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ความรู้สึกในค่ำคืนนั้น ผมเจ็บปวดทรมานที่สุด
ในชีวิตเลยก็ว่าได้ ผมพยายามจะฆ่าตัวตาย
แต่ก็ลุกไม่ไหว เพราะเจ็บปวดภายใน
ต่อมาในตอนเช้า ผมรีบไปแจ้งคุณครูผู้คุม
แต่สิ่งที่ได้รับคือ นอกจากคุณครูผู้คุมไม่ลงโทษ
คนร้ายทั้ง8คน แถมยังพูดเล่นกลับมาอีก
ว่า นายณัฐพล เริ่มฤกษ์ ก็เมื่อวานนี้เธอบอก
กับตำรวจดังลั่น ว่าเธอเป็นกะเทย
พวกเขาก็จัดให้เธอแล้วไง เธอไม่ชอบเหรอ
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาชีวิตของผม
ก็ไม่เคยรู้จักคำว่าสุขใจอีกเลย

หลายคนคงรู้ประวัติของผม นายณัฐพล เริ่มฤกษ์
ในช่วงวัยรุ่นของผม ตอนนั้นผมอายุ17ปี
ผมถูกใส่ความโดย อปพร.เขตบึงกุ่ม
ชื่อว่า นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
ซึ่งเป็นเพื่อนที่ผมเคยรักและไว้ใจมากที่สุด
แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นกับผม
โดยที่ผมตั้งตัวไม่ติด ในปี2549
ขณะที่ผมเดินเล่นทักทายพ่อค้าแม่ขาย
อยู่ที่บริเวณตลาดนวลจันทร์เก่า(ตอนนี้ยุบไปแล้ว)
นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก เห็นผมทักทาย
ผู้คนอย่างมีความสุข ก็คงจะรู้สึกอิจฉาผม
ทันใดนั้นเอง มีตำรวจ2คน พุ่งตรงเข้ามาจับตัวผม
พร้อมทั้งแจ้งว่า นายณัฐพล เริ่มฤกษ์
กูขอจับมึงในข้อหา มียาเสพติดไว้ในครอบครอง
เพื่อจำหน่าย จากนั้นตำรวจ2คนนี้ พาตัวผม
ไปที่ สน.โคกคราม ผมจึงทราบทันทีว่าผู้แจ้ง
คือ นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
ตำแหน่ง อปพร.เขตบึงกุ่ม
จากนั้นตำรวจนำตัวผมเข้าห้องขังเวลา10.00น.
ต่อมาเวลา17.00น. คุณแม่ของผมเดินทางมา
ประกันตัวผม ผมรีบวิ่งไปกอดคุณแม่ทันที
หลังจากได้รับการประกันตัว ผมพยายาม
หาหลักฐานมาต่อสู้คดี โดยมีคุณพ่อกับคุณแม่
ให้ค่าใช้จ่าย และ ให้กำลังใจ
ผมใช้เวลาอยู่7เดือน ในการหาหลักฐานมาสู้คดี
แต่ นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
ตำแหน่ง อปพร.เขตบึงกุ่ม คนนี้สร้างหลักฐาน
เอาไว้แน่นมาก จนผมเป็นฝ่ายแพ้คดี
ศาลเยาวชนตัดสินให้ผมถูกจำขังในสถานพินิจ
เป็นเวลา1ปี6เดือน เรื่องนี้เกิดขึ้นในช่วง
เดือนที่2ของการถูกจำขัง ผมได้ยินเสียงประกาศ
จากเจ้าหน้าที่ของสถานพินิจ
ว่ามีพนักงานสอบสวน ต้องการสอบปากคำ
ขณะที่ผมกำลังเดินไปห้องพบพนักงานสอบสวน
ผมก็นึกในใจว่า เอ๊ะ คดีของเราตัดสินเด็ดขาด
ไปหมดแล้ว แล้วตำรวจจะมาสอบสวนอะไรอีก
เมื่อผมเข้าไปถึงห้องพบพนักงานสอบสวน
ทันใดนั้นตำรวจคนนั้นก็แนะนำตัวและให้นามบัตร
พร้อมทั้งพูดว่าสวัสดีครับ คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
ผมชื่อ พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
เป็นพนักงานสอบสวน สน.ห้วยขวาง
จะมาขอสอบปากคำเรื่องเอกสารใบรับรองแพทย์
ผมได้ยินอย่างงั้น ผมก็งง แล้วถามกลับไปทันที
ว่า ใบรับรองแพทย์อะไรครับคุณตำรวจ
จากนั้น พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็นำเอกสารปึกนั้นออกมาแสดงให้ผมดู
แล้วพูดว่า ขอถาม คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
ว่าใบรับรองแพทย์นี้เป็นของคุณใช่มั๊ยครับ
ผมอ่านเอกสารทุกใบไม่มีชื่อของผม
แต่กลับเป็นชื่อของ อปพร.เขตบึงกุ่ม
คนที่แจ้งตำรวจจับผม ผมก็ยิ่งงง เข้าไปใหญ่
เลยถาม พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ว่า เอกสารนี้มันเกี่ยวข้องอะไรกับผมครับ
พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง ก็บอกผม
ว่า บิดาของ นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
นำเอกสารนี้มายื่นกับผม ผมจึงทำหมายเรียก
พยานเอกสารตรวจสอบกลับไป
ที่ โรงพยาบาลสมิติเวชศรีนครินทร์
และ โรงพยาบาลรามาธิบดี ทางโรงพยาบาล
ส่งพยานเอกสารกลับมาแจ้งว่าเป็นเลขทะเบียน
ผู้ป่วยของ คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
จากนั้นตรวจสอบพบว่า คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
ถูกจำขังตามคำสั่งศาลเยาวชน
อยู่ที่ สถานพินิจแห่งนี้ จึงเดินทางมา
เพื่อสอบข้อเท็จจริง ผมจึงให้ถ้อยคำกับตำรวจ
คนนั้นไปตามจริง ว่าทางโรงเรียนเคยส่งผม
ไปพบนักจิตวิทยาที่โรงพยาบาล2แห่งนี้จริง
ส่วนใบรับรองแพทย์ ผมไม่เคยเห็น
เพราะว่าผลตรวจถูกส่งกลับไปที่โรงเรียน
ครูฝ่ายปกครองเท่านั้นที่จะได้เห็น แล้วอีกอย่าง
ครูฝ่ายปกครองก็ไม่เคยเอาเอกสารมาให้ผมดู
ผมจึงไม่รู้ว่านักจิตวิทยาลงความเห็นอย่างไร
แต่ที่ผมสงสัยคือทำไม อปพร.เขตบึงกุ่ม คนนี้
จึงเอาผลตรวจของผมไปปลอมแปลง
ใส่ชื่อของตัวเองลงไป ตำรวจคนนั้นก็ถามผม
ว่า คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์ จะแจ้งความเอาผิด
กับ อปพร.เขตบึงกุ่ม คนนี้หรือไม่
ผมก็บอกไปว่าผมไม่แจ้งความหรอกครับ
มันคงจะนึกสนุกเลยเอาไปทำปลอมเล่นๆ
ก่อนกลับ พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็ถามผมเล่นๆว่า แร๊ว คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
เป็นจิตเวชหรือเปล่าครับ ผมก็บอกกลับไป
เล่นๆว่า คนเสพยามันก็มีหลอน นีสนึง นีสนึง
จากนั้น พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็ถามคำถามสุดท่ายว่า คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
เป็นกะเทยหรือเปล่าครับ ผมก็แกล้งพูดเล่นๆ
แบบกะเทยว่า ว้าย¡ รู้ความจริงแล้วเหรอคะ
จากนั้น พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็ขำๆแล้วเดินทางกลับ ส่วนผมก็กลับเรือนนอน
พร้อมกับนามบัตร พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง

ในค่ำคืนนั้นเองเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นกับผม
เพื่อนร่วมห้องนอนจำนวน8คน เดินเข้ามา
ตรงที่นอนของผม แล้วถามว่า เห้ยไอ้หนึ่ง
มึงเป็นกะเทยทำไม ไม่เคยบอกพวกกู
ผมก็บอกพวกมันไปว่า ไอ้เหี้ยกูไม่ใช่กะเทย
ทันใดนั้นชาย4คน ก็จับตัวผมนอนคว่ำ
แล้วทับไว้จนผมขยับไม่ได้ และถอดกางเกงใน
ของผมออก จากนั้นชายคนแรกก็ใช้อวัยวะเพศ
สอดใส่เข้ามาในรูก้นของผม เมื่อคนแรกเสร็จ
ความต้องการ คนที่2ก็เรียงคิวเข้ามาทำกับผม
ในแบบเดียวกันจนครบ8คน จากนั้นพวกมัน
ก็กลับไปที่นอนของตัวเองเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ความรู้สึกในค่ำคืนนั้น ผมเจ็บปวดทรมานที่สุด
ในชีวิตเลยก็ว่าได้ ผมพยายามจะฆ่าตัวตาย
แต่ก็ลุกไม่ไหว เพราะเจ็บปวดภายใน
ต่อมาในตอนเช้า ผมรีบไปแจ้งคุณครูผู้คุม
แต่สิ่งที่ได้รับคือ นอกจากคุณครูผู้คุมไม่ลงโทษ
คนร้ายทั้ง8คน แถมยังพูดเล่นกลับมาอีก
ว่า นายณัฐพล เริ่มฤกษ์ ก็เมื่อวานนี้เธอบอก
กับตำรวจดังลั่น ว่าเธอเป็นกะเทย
พวกเขาก็จัดให้เธอแล้วไง เธอไม่ชอบเหรอ
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาชีวิตของผม
ก็ไม่เคยรู้จักคำว่าสุขใจอีกเลย

หลายคนคงรู้ประวัติของผม นายณัฐพล เริ่มฤกษ์
ในช่วงวัยรุ่นของผม ตอนนั้นผมอายุ17ปี
ผมถูกใส่ความโดย อปพร.เขตบึงกุ่ม
ชื่อว่า นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
ซึ่งเป็นเพื่อนที่ผมเคยรักและไว้ใจมากที่สุด
แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นกับผม
โดยที่ผมตั้งตัวไม่ติด ในปี2549
ขณะที่ผมเดินเล่นทักทายพ่อค้าแม่ขาย
อยู่ที่บริเวณตลาดนวลจันทร์เก่า(ตอนนี้ยุบไปแล้ว)
นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก เห็นผมทักทาย
ผู้คนอย่างมีความสุข ก็คงจะรู้สึกอิจฉาผม
ทันใดนั้นเอง มีตำรวจ2คน พุ่งตรงเข้ามาจับตัวผม
พร้อมทั้งแจ้งว่า นายณัฐพล เริ่มฤกษ์
กูขอจับมึงในข้อหา มียาเสพติดไว้ในครอบครอง
เพื่อจำหน่าย จากนั้นตำรวจ2คนนี้ พาตัวผม
ไปที่ สน.โคกคราม ผมจึงทราบทันทีว่าผู้แจ้ง
คือ นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
ตำแหน่ง อปพร.เขตบึงกุ่ม
จากนั้นตำรวจนำตัวผมเข้าห้องขังเวลา10.00น.
ต่อมาเวลา17.00น. คุณแม่ของผมเดินทางมา
ประกันตัวผม ผมรีบวิ่งไปกอดคุณแม่ทันที
หลังจากได้รับการประกันตัว ผมพยายาม
หาหลักฐานมาต่อสู้คดี โดยมีคุณพ่อกับคุณแม่
ให้ค่าใช้จ่าย และ ให้กำลังใจ
ผมใช้เวลาอยู่7เดือน ในการหาหลักฐานมาสู้คดี
แต่ นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
ตำแหน่ง อปพร.เขตบึงกุ่ม คนนี้สร้างหลักฐาน
เอาไว้แน่นมาก จนผมเป็นฝ่ายแพ้คดี
ศาลเยาวชนตัดสินให้ผมถูกจำขังในสถานพินิจ
เป็นเวลา1ปี6เดือน เรื่องนี้เกิดขึ้นในช่วง
เดือนที่2ของการถูกจำขัง ผมได้ยินเสียงประกาศ
จากเจ้าหน้าที่ของสถานพินิจ
ว่ามีพนักงานสอบสวน ต้องการสอบปากคำ
ขณะที่ผมกำลังเดินไปห้องพบพนักงานสอบสวน
ผมก็นึกในใจว่า เอ๊ะ คดีของเราตัดสินเด็ดขาด
ไปหมดแล้ว แล้วตำรวจจะมาสอบสวนอะไรอีก
เมื่อผมเข้าไปถึงห้องพบพนักงานสอบสวน
ทันใดนั้นตำรวจคนนั้นก็แนะนำตัวและให้นามบัตร
พร้อมทั้งพูดว่าสวัสดีครับ คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
ผมชื่อ พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
เป็นพนักงานสอบสวน สน.ห้วยขวาง
จะมาขอสอบปากคำเรื่องเอกสารใบรับรองแพทย์
ผมได้ยินอย่างงั้น ผมก็งง แล้วถามกลับไปทันที
ว่า ใบรับรองแพทย์อะไรครับคุณตำรวจ
จากนั้น พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็นำเอกสารปึกนั้นออกมาแสดงให้ผมดู
แล้วพูดว่า ขอถาม คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
ว่าใบรับรองแพทย์นี้เป็นของคุณใช่มั๊ยครับ
ผมอ่านเอกสารทุกใบไม่มีชื่อของผม
แต่กลับเป็นชื่อของ อปพร.เขตบึงกุ่ม
คนที่แจ้งตำรวจจับผม ผมก็ยิ่งงง เข้าไปใหญ่
เลยถาม พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ว่า เอกสารนี้มันเกี่ยวข้องอะไรกับผมครับ
พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง ก็บอกผม
ว่า บิดาของ นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
นำเอกสารนี้มายื่นกับผม ผมจึงทำหมายเรียก
พยานเอกสารตรวจสอบกลับไป
ที่ โรงพยาบาลสมิติเวชศรีนครินทร์
และ โรงพยาบาลรามาธิบดี ทางโรงพยาบาล
ส่งพยานเอกสารกลับมาแจ้งว่าเป็นเลขทะเบียน
ผู้ป่วยของ คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
จากนั้นตรวจสอบพบว่า คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
ถูกจำขังตามคำสั่งศาลเยาวชน
อยู่ที่ สถานพินิจแห่งนี้ จึงเดินทางมา
เพื่อสอบข้อเท็จจริง ผมจึงให้ถ้อยคำกับตำรวจ
คนนั้นไปตามจริง ว่าทางโรงเรียนเคยส่งผม
ไปพบนักจิตวิทยาที่โรงพยาบาล2แห่งนี้จริง
ส่วนใบรับรองแพทย์ ผมไม่เคยเห็น
เพราะว่าผลตรวจถูกส่งกลับไปที่โรงเรียน
ครูฝ่ายปกครองเท่านั้นที่จะได้เห็น แล้วอีกอย่าง
ครูฝ่ายปกครองก็ไม่เคยเอาเอกสารมาให้ผมดู
ผมจึงไม่รู้ว่านักจิตวิทยาลงความเห็นอย่างไร
แต่ที่ผมสงสัยคือทำไม อปพร.เขตบึงกุ่ม คนนี้
จึงเอาผลตรวจของผมไปปลอมแปลง
ใส่ชื่อของตัวเองลงไป ตำรวจคนนั้นก็ถามผม
ว่า คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์ จะแจ้งความเอาผิด
กับ อปพร.เขตบึงกุ่ม คนนี้หรือไม่
ผมก็บอกไปว่าผมไม่แจ้งความหรอกครับ
มันคงจะนึกสนุกเลยเอาไปทำปลอมเล่นๆ
ก่อนกลับ พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็ถามผมเล่นๆว่า แร๊ว คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
เป็นจิตเวชหรือเปล่าครับ ผมก็บอกกลับไป
เล่นๆว่า คนเสพยามันก็มีหลอน นีสนึง นีสนึง
จากนั้น พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็ถามคำถามสุดท่ายว่า คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
เป็นกะเทยหรือเปล่าครับ ผมก็แกล้งพูดเล่นๆ
แบบกะเทยว่า ว้าย¡ รู้ความจริงแล้วเหรอคะ
จากนั้น พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็ขำๆแล้วเดินทางกลับ ส่วนผมก็กลับเรือนนอน
พร้อมกับนามบัตร พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง

ในค่ำคืนนั้นเองเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นกับผม
เพื่อนร่วมห้องนอนจำนวน8คน เดินเข้ามา
ตรงที่นอนของผม แล้วถามว่า เห้ยไอ้หนึ่ง
มึงเป็นกะเทยทำไม ไม่เคยบอกพวกกู
ผมก็บอกพวกมันไปว่า ไอ้เหี้ยกูไม่ใช่กะเทย
ทันใดนั้นชาย4คน ก็จับตัวผมนอนคว่ำ
แล้วทับไว้จนผมขยับไม่ได้ และถอดกางเกงใน
ของผมออก จากนั้นชายคนแรกก็ใช้อวัยวะเพศ
สอดใส่เข้ามาในรูก้นของผม เมื่อคนแรกเสร็จ
ความต้องการ คนที่2ก็เรียงคิวเข้ามาทำกับผม
ในแบบเดียวกันจนครบ8คน จากนั้นพวกมัน
ก็กลับไปที่นอนของตัวเองเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ความรู้สึกในค่ำคืนนั้น ผมเจ็บปวดทรมานที่สุด
ในชีวิตเลยก็ว่าได้ ผมพยายามจะฆ่าตัวตาย
แต่ก็ลุกไม่ไหว เพราะเจ็บปวดภายใน
ต่อมาในตอนเช้า ผมรีบไปแจ้งคุณครูผู้คุม
แต่สิ่งที่ได้รับคือ นอกจากคุณครูผู้คุมไม่ลงโทษ
คนร้ายทั้ง8คน แถมยังพูดเล่นกลับมาอีก
ว่า นายณัฐพล เริ่มฤกษ์ ก็เมื่อวานนี้เธอบอก
กับตำรวจดังลั่น ว่าเธอเป็นกะเทย
พวกเขาก็จัดให้เธอแล้วไง เธอไม่ชอบเหรอ
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาชีวิตของผม
ก็ไม่เคยรู้จักคำว่าสุขใจอีกเลย

หลายคนคงรู้ประวัติของผม นายณัฐพล เริ่มฤกษ์
ในช่วงวัยรุ่นของผม ตอนนั้นผมอายุ17ปี
ผมถูกใส่ความโดย อปพร.เขตบึงกุ่ม
ชื่อว่า นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
ซึ่งเป็นเพื่อนที่ผมเคยรักและไว้ใจมากที่สุด
แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นกับผม
โดยที่ผมตั้งตัวไม่ติด ในปี2549
ขณะที่ผมเดินเล่นทักทายพ่อค้าแม่ขาย
อยู่ที่บริเวณตลาดนวลจันทร์เก่า(ตอนนี้ยุบไปแล้ว)
นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก เห็นผมทักทาย
ผู้คนอย่างมีความสุข ก็คงจะรู้สึกอิจฉาผม
ทันใดนั้นเอง มีตำรวจ2คน พุ่งตรงเข้ามาจับตัวผม
พร้อมทั้งแจ้งว่า นายณัฐพล เริ่มฤกษ์
กูขอจับมึงในข้อหา มียาเสพติดไว้ในครอบครอง
เพื่อจำหน่าย จากนั้นตำรวจ2คนนี้ พาตัวผม
ไปที่ สน.โคกคราม ผมจึงทราบทันทีว่าผู้แจ้ง
คือ นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
ตำแหน่ง อปพร.เขตบึงกุ่ม
จากนั้นตำรวจนำตัวผมเข้าห้องขังเวลา10.00น.
ต่อมาเวลา17.00น. คุณแม่ของผมเดินทางมา
ประกันตัวผม ผมรีบวิ่งไปกอดคุณแม่ทันที
หลังจากได้รับการประกันตัว ผมพยายาม
หาหลักฐานมาต่อสู้คดี โดยมีคุณพ่อกับคุณแม่
ให้ค่าใช้จ่าย และ ให้กำลังใจ
ผมใช้เวลาอยู่7เดือน ในการหาหลักฐานมาสู้คดี
แต่ นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
ตำแหน่ง อปพร.เขตบึงกุ่ม คนนี้สร้างหลักฐาน
เอาไว้แน่นมาก จนผมเป็นฝ่ายแพ้คดี
ศาลเยาวชนตัดสินให้ผมถูกจำขังในสถานพินิจ
เป็นเวลา1ปี6เดือน เรื่องนี้เกิดขึ้นในช่วง
เดือนที่2ของการถูกจำขัง ผมได้ยินเสียงประกาศ
จากเจ้าหน้าที่ของสถานพินิจ
ว่ามีพนักงานสอบสวน ต้องการสอบปากคำ
ขณะที่ผมกำลังเดินไปห้องพบพนักงานสอบสวน
ผมก็นึกในใจว่า เอ๊ะ คดีของเราตัดสินเด็ดขาด
ไปหมดแล้ว แล้วตำรวจจะมาสอบสวนอะไรอีก
เมื่อผมเข้าไปถึงห้องพบพนักงานสอบสวน
ทันใดนั้นตำรวจคนนั้นก็แนะนำตัวและให้นามบัตร
พร้อมทั้งพูดว่าสวัสดีครับ คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
ผมชื่อ พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
เป็นพนักงานสอบสวน สน.ห้วยขวาง
จะมาขอสอบปากคำเรื่องเอกสารใบรับรองแพทย์
ผมได้ยินอย่างงั้น ผมก็งง แล้วถามกลับไปทันที
ว่า ใบรับรองแพทย์อะไรครับคุณตำรวจ
จากนั้น พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็นำเอกสารปึกนั้นออกมาแสดงให้ผมดู
แล้วพูดว่า ขอถาม คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
ว่าใบรับรองแพทย์นี้เป็นของคุณใช่มั๊ยครับ
ผมอ่านเอกสารทุกใบไม่มีชื่อของผม
แต่กลับเป็นชื่อของ อปพร.เขตบึงกุ่ม
คนที่แจ้งตำรวจจับผม ผมก็ยิ่งงง เข้าไปใหญ่
เลยถาม พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ว่า เอกสารนี้มันเกี่ยวข้องอะไรกับผมครับ
พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง ก็บอกผม
ว่า บิดาของ นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
นำเอกสารนี้มายื่นกับผม ผมจึงทำหมายเรียก
พยานเอกสารตรวจสอบกลับไป
ที่ โรงพยาบาลสมิติเวชศรีนครินทร์
และ โรงพยาบาลรามาธิบดี ทางโรงพยาบาล
ส่งพยานเอกสารกลับมาแจ้งว่าเป็นเลขทะเบียน
ผู้ป่วยของ คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
จากนั้นตรวจสอบพบว่า คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
ถูกจำขังตามคำสั่งศาลเยาวชน
อยู่ที่ สถานพินิจแห่งนี้ จึงเดินทางมา
เพื่อสอบข้อเท็จจริง ผมจึงให้ถ้อยคำกับตำรวจ
คนนั้นไปตามจริง ว่าทางโรงเรียนเคยส่งผม
ไปพบนักจิตวิทยาที่โรงพยาบาล2แห่งนี้จริง
ส่วนใบรับรองแพทย์ ผมไม่เคยเห็น
เพราะว่าผลตรวจถูกส่งกลับไปที่โรงเรียน
ครูฝ่ายปกครองเท่านั้นที่จะได้เห็น แล้วอีกอย่าง
ครูฝ่ายปกครองก็ไม่เคยเอาเอกสารมาให้ผมดู
ผมจึงไม่รู้ว่านักจิตวิทยาลงความเห็นอย่างไร
แต่ที่ผมสงสัยคือทำไม อปพร.เขตบึงกุ่ม คนนี้
จึงเอาผลตรวจของผมไปปลอมแปลง
ใส่ชื่อของตัวเองลงไป ตำรวจคนนั้นก็ถามผม
ว่า คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์ จะแจ้งความเอาผิด
กับ อปพร.เขตบึงกุ่ม คนนี้หรือไม่
ผมก็บอกไปว่าผมไม่แจ้งความหรอกครับ
มันคงจะนึกสนุกเลยเอาไปทำปลอมเล่นๆ
ก่อนกลับ พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็ถามผมเล่นๆว่า แร๊ว คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
เป็นจิตเวชหรือเปล่าครับ ผมก็บอกกลับไป
เล่นๆว่า คนเสพยามันก็มีหลอน นีสนึง นีสนึง
จากนั้น พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็ถามคำถามสุดท่ายว่า คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
เป็นกะเทยหรือเปล่าครับ ผมก็แกล้งพูดเล่นๆ
แบบกะเทยว่า ว้าย¡ รู้ความจริงแล้วเหรอคะ
จากนั้น พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็ขำๆแล้วเดินทางกลับ ส่วนผมก็กลับเรือนนอน
พร้อมกับนามบัตร พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง

ในค่ำคืนนั้นเองเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นกับผม
เพื่อนร่วมห้องนอนจำนวน8คน เดินเข้ามา
ตรงที่นอนของผม แล้วถามว่า เห้ยไอ้หนึ่ง
มึงเป็นกะเทยทำไม ไม่เคยบอกพวกกู
ผมก็บอกพวกมันไปว่า ไอ้เหี้ยกูไม่ใช่กะเทย
ทันใดนั้นชาย4คน ก็จับตัวผมนอนคว่ำ
แล้วทับไว้จนผมขยับไม่ได้ และถอดกางเกงใน
ของผมออก จากนั้นชายคนแรกก็ใช้อวัยวะเพศ
สอดใส่เข้ามาในรูก้นของผม เมื่อคนแรกเสร็จ
ความต้องการ คนที่2ก็เรียงคิวเข้ามาทำกับผม
ในแบบเดียวกันจนครบ8คน จากนั้นพวกมัน
ก็กลับไปที่นอนของตัวเองเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ความรู้สึกในค่ำคืนนั้น ผมเจ็บปวดทรมานที่สุด
ในชีวิตเลยก็ว่าได้ ผมพยายามจะฆ่าตัวตาย
แต่ก็ลุกไม่ไหว เพราะเจ็บปวดภายใน
ต่อมาในตอนเช้า ผมรีบไปแจ้งคุณครูผู้คุม
แต่สิ่งที่ได้รับคือ นอกจากคุณครูผู้คุมไม่ลงโทษ
คนร้ายทั้ง8คน แถมยังพูดเล่นกลับมาอีก
ว่า นายณัฐพล เริ่มฤกษ์ ก็เมื่อวานนี้เธอบอก
กับตำรวจดังลั่น ว่าเธอเป็นกะเทย
พวกเขาก็จัดให้เธอแล้วไง เธอไม่ชอบเหรอ
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาชีวิตของผม
ก็ไม่เคยรู้จักคำว่าสุขใจอีกเลย

หลายคนคงรู้ประวัติของผม นายณัฐพล เริ่มฤกษ์
ในช่วงวัยรุ่นของผม ตอนนั้นผมอายุ17ปี
ผมถูกใส่ความโดย อปพร.เขตบึงกุ่ม
ชื่อว่า นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
ซึ่งเป็นเพื่อนที่ผมเคยรักและไว้ใจมากที่สุด
แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นกับผม
โดยที่ผมตั้งตัวไม่ติด ในปี2549
ขณะที่ผมเดินเล่นทักทายพ่อค้าแม่ขาย
อยู่ที่บริเวณตลาดนวลจันทร์เก่า(ตอนนี้ยุบไปแล้ว)
นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก เห็นผมทักทาย
ผู้คนอย่างมีความสุข ก็คงจะรู้สึกอิจฉาผม
ทันใดนั้นเอง มีตำรวจ2คน พุ่งตรงเข้ามาจับตัวผม
พร้อมทั้งแจ้งว่า นายณัฐพล เริ่มฤกษ์
กูขอจับมึงในข้อหา มียาเสพติดไว้ในครอบครอง
เพื่อจำหน่าย จากนั้นตำรวจ2คนนี้ พาตัวผม
ไปที่ สน.โคกคราม ผมจึงทราบทันทีว่าผู้แจ้ง
คือ นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
ตำแหน่ง อปพร.เขตบึงกุ่ม
จากนั้นตำรวจนำตัวผมเข้าห้องขังเวลา10.00น.
ต่อมาเวลา17.00น. คุณแม่ของผมเดินทางมา
ประกันตัวผม ผมรีบวิ่งไปกอดคุณแม่ทันที
หลังจากได้รับการประกันตัว ผมพยายาม
หาหลักฐานมาต่อสู้คดี โดยมีคุณพ่อกับคุณแม่
ให้ค่าใช้จ่าย และ ให้กำลังใจ
ผมใช้เวลาอยู่7เดือน ในการหาหลักฐานมาสู้คดี
แต่ นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
ตำแหน่ง อปพร.เขตบึงกุ่ม คนนี้สร้างหลักฐาน
เอาไว้แน่นมาก จนผมเป็นฝ่ายแพ้คดี
ศาลเยาวชนตัดสินให้ผมถูกจำขังในสถานพินิจ
เป็นเวลา1ปี6เดือน เรื่องนี้เกิดขึ้นในช่วง
เดือนที่2ของการถูกจำขัง ผมได้ยินเสียงประกาศ
จากเจ้าหน้าที่ของสถานพินิจ
ว่ามีพนักงานสอบสวน ต้องการสอบปากคำ
ขณะที่ผมกำลังเดินไปห้องพบพนักงานสอบสวน
ผมก็นึกในใจว่า เอ๊ะ คดีของเราตัดสินเด็ดขาด
ไปหมดแล้ว แล้วตำรวจจะมาสอบสวนอะไรอีก
เมื่อผมเข้าไปถึงห้องพบพนักงานสอบสวน
ทันใดนั้นตำรวจคนนั้นก็แนะนำตัวและให้นามบัตร
พร้อมทั้งพูดว่าสวัสดีครับ คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
ผมชื่อ พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
เป็นพนักงานสอบสวน สน.ห้วยขวาง
จะมาขอสอบปากคำเรื่องเอกสารใบรับรองแพทย์
ผมได้ยินอย่างงั้น ผมก็งง แล้วถามกลับไปทันที
ว่า ใบรับรองแพทย์อะไรครับคุณตำรวจ
จากนั้น พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็นำเอกสารปึกนั้นออกมาแสดงให้ผมดู
แล้วพูดว่า ขอถาม คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
ว่าใบรับรองแพทย์นี้เป็นของคุณใช่มั๊ยครับ
ผมอ่านเอกสารทุกใบไม่มีชื่อของผม
แต่กลับเป็นชื่อของ อปพร.เขตบึงกุ่ม
คนที่แจ้งตำรวจจับผม ผมก็ยิ่งงง เข้าไปใหญ่
เลยถาม พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ว่า เอกสารนี้มันเกี่ยวข้องอะไรกับผมครับ
พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง ก็บอกผม
ว่า บิดาของ นายพร้อมพล อรุณรัตนดิลก
นำเอกสารนี้มายื่นกับผม ผมจึงทำหมายเรียก
พยานเอกสารตรวจสอบกลับไป
ที่ โรงพยาบาลสมิติเวชศรีนครินทร์
และ โรงพยาบาลรามาธิบดี ทางโรงพยาบาล
ส่งพยานเอกสารกลับมาแจ้งว่าเป็นเลขทะเบียน
ผู้ป่วยของ คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
จากนั้นตรวจสอบพบว่า คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
ถูกจำขังตามคำสั่งศาลเยาวชน
อยู่ที่ สถานพินิจแห่งนี้ จึงเดินทางมา
เพื่อสอบข้อเท็จจริง ผมจึงให้ถ้อยคำกับตำรวจ
คนนั้นไปตามจริง ว่าทางโรงเรียนเคยส่งผม
ไปพบนักจิตวิทยาที่โรงพยาบาล2แห่งนี้จริง
ส่วนใบรับรองแพทย์ ผมไม่เคยเห็น
เพราะว่าผลตรวจถูกส่งกลับไปที่โรงเรียน
ครูฝ่ายปกครองเท่านั้นที่จะได้เห็น แล้วอีกอย่าง
ครูฝ่ายปกครองก็ไม่เคยเอาเอกสารมาให้ผมดู
ผมจึงไม่รู้ว่านักจิตวิทยาลงความเห็นอย่างไร
แต่ที่ผมสงสัยคือทำไม อปพร.เขตบึงกุ่ม คนนี้
จึงเอาผลตรวจของผมไปปลอมแปลง
ใส่ชื่อของตัวเองลงไป ตำรวจคนนั้นก็ถามผม
ว่า คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์ จะแจ้งความเอาผิด
กับ อปพร.เขตบึงกุ่ม คนนี้หรือไม่
ผมก็บอกไปว่าผมไม่แจ้งความหรอกครับ
มันคงจะนึกสนุกเลยเอาไปทำปลอมเล่นๆ
ก่อนกลับ พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็ถามผมเล่นๆว่า แร๊ว คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
เป็นจิตเวชหรือเปล่าครับ ผมก็บอกกลับไป
เล่นๆว่า คนเสพยามันก็มีหลอน นีสนึง นีสนึง
จากนั้น พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็ถามคำถามสุดท่ายว่า คุณณัฐพล เริ่มฤกษ์
เป็นกะเทยหรือเปล่าครับ ผมก็แกล้งพูดเล่นๆ
แบบกะเทยว่า ว้าย¡ รู้ความจริงแล้วเหรอคะ
จากนั้น พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง
ก็ขำๆแล้วเดินทางกลับ ส่วนผมก็กลับเรือนนอน
พร้อมกับนามบัตร พ.ต.ท.พร้อมศักดิ์ เหรียญทอง

ในค่ำคืนนั้นเองเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นกับผม
เพื่อนร่วมห้องนอนจำนวน8คน เดินเข้ามา
ตรงที่นอนของผม แล้วถามว่า เห้ยไอ้หนึ่ง
มึงเป็นกะเทยทำไม ไม่เคยบอกพวกกู
ผมก็บอกพวกมันไปว่า ไอ้เหี้ยกูไม่ใช่กะเทย
ทันใดนั้นชาย4คน ก็จับตัวผมนอนคว่ำ
แล้วทับไว้จนผมขยับไม่ได้ และถอดกางเกงใน
ของผมออก จากนั้นชายคนแรกก็ใช้อวัยวะเพศ
สอดใส่เข้ามาในรูก้นของผม เมื่อคนแรกเสร็จ
ความต้องการ คนที่2ก็เรียงคิวเข้ามาทำกับผม
ในแบบเดียวกันจนครบ8คน จากนั้นพวกมัน
ก็กลับไปที่นอนของตัวเองเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ความรู้สึกในค่ำคืนนั้น ผมเจ็บปวดทรมานที่สุด
ในชีวิตเลยก็ว่าได้ ผมพยายามจะฆ่าตัวตาย
แต่ก็ลุกไม่ไหว เพราะเจ็บปวดภายใน
ต่อมาในตอนเช้า ผมรีบไปแจ้งคุณครูผู้คุม
แต่สิ่งที่ได้รับคือ นอกจากคุณครูผู้คุมไม่ลงโทษ
คนร้ายทั้ง8คน แถมยังพูดเล่นกลับมาอีก
ว่า นายณัฐพล เริ่มฤกษ์ ก็เมื่อวานนี้เธอบอก
กับตำรวจดังลั่น ว่าเธอเป็นกะเทย
พวกเขาก็จัดให้เธอแล้วไง เธอไม่ชอบเหรอ
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาชีวิตของผม
ก็ไม่เคยรู้จักคำว่าสุขใจอีกเลย